Απλά περίπλοκος

«ΑΠΛΑ ΠΕΡΙΠΛΟΚΟΣ»
Μπέρνχαρντ Τόμας
2011-2012
ΥΠΟΓΕΙΟ, Πεσμαζόγλου 5
Σύγχρονο Ρεπερτόριο
Μετάφραση: Κιμούλης Γιώργος
Σκηνοθεσία: Κιμούλης Γιώργος
Σκηνικά : Σωτηρίου Κατερίνα
Κοστούμια: Σωτηρίου Κατερίνα
Φωτισμοί: Παυλόπουλος Λευτέρης
Διανομή
Αυτός, ένας γέρος ηθοποιός: Γιώργος Κιμούλης
Κατερίνα, ένα μικρό κορίτσι: Ίρις Αδάμ

Μακιγιάζ: Χάρης Χαραλαμπάκης, Sarah Jordan
Video: Κώστας Κιμούλης
Φωτογραφίες: Μάριος Θεολόγης
Πρώτη παράσταση: Δευτέρα 28 Νοεμβρίου 2011
έως Τρίτη 31 Ιανουαρίου 2012

Το «Απλά περίπλοκος» είναι ένα έργο για έναν γέρο, πρώην διάσημο ηθοποιό, τώρα εντελώς ξεπεσμένο, ο οποίος μονολογεί διηγούμενος τη ζωή του. Ζει κάτω από άθλιες συνθήκες σ’ ένα φθαρμένο σπίτι, ως ο τελευταίος επιζών της οικογένειας του, ακόμα και η γυναίκα του έχει πεθάνει, μισώντας τους πάντες και τα πάντα. Η συνεχώς αυξανόμενη αυτολύπηση, το μίσος και η γεροντική κατάθλιψη τον έχουν μετατρέψει σε μια αλλόκοτη φιγούρα. Το μόνο πρόσωπο, που βλέπει είναι η Κατερίνα, ένα εννιάχρονο κοριτσάκι, που του φέρνει δυο φορές τη εβδομάδα ένα μπουκάλι γάλα. Είναι ο μόνος άνθρωπος που αφήνει να τον πλησιάσει, ο μόνος στον οποίο μιλά. Της ομολογεί ότι μισεί το γάλα, ότι το χύνει αλλά το παραγγέλνει μόνο και μόνο για να βλέπει το κορίτσι. «Οι ηθοποιοί είμαστε σαν τα παιδιά, γι’ αυτό τα πάμε τόσο καλά οι δυο μας». Η σύνθεση αυτή του Tόμας Μπέρνχαρντ είναι τόσο απλή όσο και σύνθετη. Πρόκειται για έναν διανοητικό χείμαρρο με θέμα τη μοναξιά, το γήρας, τον εγωισμό, τη χαμένη κοινωνική συνείδηση, που δεν οδηγεί πουθενά αλλού παρά στην παραφροσύνη.

Ο Αυστριακός συγγραφέας Τόμας Μπέρνχαρντ θεωρείται ένας απ’ τους μεγαλύτερους συγγραφείς της εποχής μας. Ο θεατρολόγος Μάρτιν Έσλιν τον παραλληλίζει με τον Σάμουελ Μπέκετ. Έγραψε ποιήματα, μυθιστορήματα και θεατρικά έργα. Ασχολήθηκε ιδιαίτερα με τη μουσική και εργάστηκε ως δημοσιογράφος.

«Υπάρχουμε μόνο όταν είμαστε το κέντρο του κόσμου», γκρινιάζει ο γέρος ηθοποιός, περικλείοντας έτσι τον πυρήνα των ενοχλητικών προσώπων, που έχει δημιουργήσει ο αυστριακός συγγραφέας Thomas Bernhard (1931-1989). Τα περισσότερα πρόσωπα του Μπέρνχαρντ είναι δυσαρεστημένοι άνθρωποι που θέλουν οπωσδήποτε να υπάρξουν, έστω κι αν συντριβούν με συνέπεια όλους τους υπόλοιπους ανθρώπους γύρω τους. Το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να κατακτήσουν μία θέση στο κέντρο του κόσμου. Γύρω τους οι άλλοι φαντάζουν αποτυχημένοι δημιουργοί μιας ζωής, που δεν τους ανήκει. Μιας ζωής που τη σκηνοθετούν, μόνον όσοι αποφάσισαν να καταστρέψουν ό,τι ανθρώπινο υπάρχει ακόμη στην ανθρωπότητα. Μία σύγχρονη διαστροφή, που συναντάμε συχνά δίπλα μας: άνθρωποι που δεν μπόρεσαν να κάνουν τη ζωή τους,όπως θα ήθελαν, καταστρέφουν, ό,τι ζωντανό υπάρχει γύρω τους.

Ένας μονόλογος – προειδοποίηση για το επικείμενο τέλος της εγωιστικής ζωής, που ζούμε.


  • apla-periplokos