Μάρω Φασουλή

Η τελευταία μου δουλειά, με τίτλο «Από τον αγκώνα ως τον καρπό», αφορά στις ενσώματες πρακτικές της μέτρησης. Το έργο αντλεί από την παράδοση της υφαντικής, η οποία ανά τους αιώνες έχει αποτελέσει ένα από τα πιο σημαντικά πεδία της γυναικείας εργασίας, εστιάζοντας στο πώς χρησιμοποιείται ως μέτρο σε αυτή το ίδιο το σώμα. Ειδικότερα, η μέθοδος που χρησιμοποιώ είναι η παραδοσιακή μέτρηση μέσα από το τύλιγμα του νήματος γύρω από τον πήχη. Μέθοδος που αποτελεί συνάμα μέτρο και μονάδα μέτρησης της παραδοσιακής υφαντικής . Μέσα από αυτή την εστίαση στη μετρητική διαδικασία, επικεντρώνομαι στην ίδια την πρακτική της ύφανσης, αφήνοντας κατά μέρους τη διακοσμητική διάσταση του τελικού αποτελέσματός της, δηλαδή του υφαντού. Στα γλυπτά συχνά αφήνω φανερά στον/ην θεατή/τρια στοιχεία -όπως τα μάλλινα κρόσσια, τα κοψίματα (οπές), κ.ά.- τα οποία στην παραδοσιακή υφαντική είναι εγκιβωτισμένα στο υφαντό, αποκρύπτοντας τη διαδικασία παραγωγής τους. Εδώ, τα κομμάτια υφάσματος (κρόσσια) δεν οριοθετούν το τελείωμα του υφαντού, αλλά βρίσκονται διάσπαρτα στο έργο, υποδηλώνοντας μια διαδικασία σε εξέλιξη που κάνει ορατά τα δομικά του στοιχεία. Ξανακοιτάζω αυτή την παραδοσιακή τέχνη με τους όρους της ίδιας της πρακτικής, φέρνοντας στην επιφάνεια σχέσεις μεταξύ ενσώματων πρακτικών, εργασίας και φύλου. Παράλληλα, διατυπώνω ένα «άλλο» λεξιλόγιο ως προς το αισθητικό πλαίσιο της παραδοσιακής υφαντικής, κάτι που σταθερά με ενδιέφερε. Με αφορμή ένα άλλο λαϊκό αφήγημα, τα λεγόμενα αποτροπαϊκά ξόανα, που σκοπό τους είχαν την προστασία από κάθε είδους φόβο, εστιάζω στην έννοια της φιγούρας, σε πλήρη όμως έκταση, και συγκεκριμένα στη δική μου, καθώς το μέγεθός μου καθορίζει και το δικό τους. Τα υλικά μου, νήματα, υφαντά και καλάμια, είναι όλα τους αρκετά χαρακτηρισμένα σε κάθε μορφή λαϊκής τέχνης.

Μάρω Φασουλή

Βαγγέλης Γκόκας

Στα έργα του Βαγγέλη Γκόκα  η γνώση της ευρωπαϊκής ζωγραφικής παράδοσης τιμάται κυρίως μέσα από ένα αναστοχαστικό πρίσμα. Σχεδόν νοσταλγικά, υφές, χρώματα, σκιές, μορφές, δουλεύονται με συνέπεια και ευαισθησία. Τούτα, ωστόσο, δεν μένουν χωρίς άγκυρα στο παρόν. Η σύγχρονη αστική ζωή και οι κατασκευασμένες εικόνες μέσα στις οποίες ζούμε είναι παρούσες και εύκολα ανιχνεύσιμες. Φωτογραφικά ενσταντανέ, κινηματογραφικά καρέ και κοινότυπα πλάνα υφέρπουν μέσα στις συνθετικές λύσεις που επιλέγει και τις θεματικές του κατευθύνσεις. Πρόσωπα και πράγματα εμφανίζονται στα έργα του ξεκάθαρα ή υπαινικτικά, χωρίς μεγάλες χειρονομίες ή μεγαλόστομες εννοιολογικές ακροβασίες.

Οι σκιές λένε πάντα περισσότερα από το φως. Αντιθετικά, τονίζουν περιγράμματα και παράγουν υφές. Στο εσωτερικό τους δημιουργούν αμφισημίες στο βλέμμα, πολλαπλασιάζουν την πραγματικότητα, γεννούν ατμοσφαιρικότητα. Για τον Γκόκα οι σκιές παρουσιάζονται  περισσότερο σημαντικές από ό,τι στα έργα του προφαίνεται. Είτε εργάζεται με χρώμα είτε χωρίς, οι σκιές είναι οι φορείς του άρρητου, της σκέψης που αιωρείται, της ατελούς ονειρικής αφήγησης. Ο καλλιτέχνης προσεγγίζει την αναπαράσταση μέσα από το πρίσμα των σκιών εκείνων των πραγμάτων που και στον ίδιο δεν προσδιορίζονται με ακρίβεια. Όχι επειδή βρίσκονται στη σφαίρα του υπερβατικού ή βρίσκονται έξω από την πραγματικότητα. Αλλά επειδή η ίδια η σύλληψη της πραγματικότητας γίνεται ατελώς, αποσπασματικά, μέσα από ρωγμές στις προσλαμβάνουσες των αισθήσεών μας. Με φροντίδα και τρυφερότητα, ο Γκόκας αναδεικνύει αυτές τις ρωγμές, εντοπίζει εκείνο που παραβλέπουμε στην καθημερινή μας ζωή, εκείνο που μπορεί να μας οδηγήσει σε έναν εσωτερικό αναστοχασμό.

Διονύσης Καβαλλιεράτος

Η δουλειά του Διονύση Καβαλλιεράτου αποκαλύπτει το προσωπικό του μυθολογικό σύμπαν με αιχμηρά ειρωνικό χιούμορ. Τα σχέδια και τα γλυπτά εκπληκτικής δεξιοτεχνίας ανατρέπουν ιστορικά και κοινωνικά δεδομένα με έναν ιστό αναφορών από comics και την κόλαση του Δάντη, μέχρι παιδικά παραμύθια και την Αλ-Κάιντα. Οι μετά-ποπ αφηγήσεις του απεικονίζουν το ανθρώπινο είδος στα ύψη και στα βάθη του μεγαλείου του.

Ελένη Μυλωνά

Γεννήθηκα στην Αθήνα, σημείο συνάντησης Ανατολής και Δύσης. Καλωσορίζω κάθε εμπειρία που κινεί την περιέργεια και τα συναισθήματα μου και δίνει νόημα στη ζωή μου. Μέσα απ’ τη δουλειά μου προσπαθώ να οξύνω αυτή την ένταση και να τη μεταδώσω πάρα κάτω κτίζοντας γέφυρες ανάμεσα σε διαφορετικές πραγματικότητες, δημιουργώντας νέες προοπτικές, απόψεις και οράματα. Αντιμετωπίζω και καταγράφω την κάθε περίπτωση με την φωτογραφία ή το βίντεο. Το σχέδιο, η ζωγραφική και η γλυπτική μου δίνουν την δυνατότητα να αφιερώσω χρόνο και να εμβαθύνω στο αντικείμενο μου. Η performance μου επιτρέπει να εκφραστώ με τρόπο πιο προσωπικό. Όταν εισχωρώ και διαμελίζω ένα θέμα έχω την ανάγκη να το αντιμετωπίσω από πολλές πλευρές καταφεύγοντας σε πολλαπλά μέσα. Η τέχνη μου είναι διαδικασία ανακάλυψης της ζωής και του εαυτού μου και γίνεται εργαλείο επικοινωνίας με το κοινό. Τα έργα μου είναι τόσο αποκαλυπτικά για μένα όσο μπορεί να είναι και για τον θεατή. Τα συγκεκριμένα έργα, είναι μέρος της συνεχόμενης σειράς Alternative Portraits, «Εναλλακτικά Πορτραίτα.» Σε αυτά τα έργα χρησιμοποιώ το πρόσωπο μου για να κατοικήσω πτυχές του εαυτού μου σαν «άλλος» συνδυάζοντας πολλαπλές εμπειρίες και θέματα που με απασχολούν σε ένα νέο σύνολο. Δεν είμαι εγώ αλλά δεν είμαι ούτε ο άλλος. Θα μπορούσα όμως να είμαι. Αυτό είναι το κλειδί.

Ελένη Μυλωνά, 3/17/21

Στράτος Καλαφάτης

Οι φωτογραφίες του Στράτου Καλαφάτη είναι αφηγηματικές. Με τη χρήση τoυ μεσαίου, τετράγωνου φορμά, μετακινεί την παλέτα του σε κορεσμένα χρώματα, επιβάλλοντας προκλητικά το φλάς ακόμα και με το φως της ημέρας. Οι φωτογραφίες του είναι μέρη μικρών ιστοριών, με φαινομενικά διαφορετικούς προορισμούς έχοντας απαλλαγεί από τον μύθο και την πλοκή.

ΘΕΑΤΡΟ ΤΕΧΝΗΣ

Το ΘΕΑΤΡΟ ΤΕΧΝΗΣ ιδρύθηκε το 1942 και έχει θέσει ως στόχους του την ανάδειξη και καθιέρωση νέων ελλήνων συγγραφέων, τη δημιουργία «Σχολής» με δικό της «ύφος» για την κατάκτηση της θεατρικής τέχνης, τη γνωριμία και συνεπώς την επικοινωνία του ελληνικού κοινού με τους μεγάλους ξένους κλασικούς και σύγχρονους συγγραφείς, την ερμηνεία του Αρχαίου Δράματος και, από τότε μέχρι σήμερα, υπηρετεί και πραγματώνει αδιάλειπτα τους αρχικούς στόχους του. Έχουμε να κάνουμε όχι απλά με ένα γεγονός αλλά με ένα ιστορικό γεγονός.

ΧΟΡΗΓΟΙ

ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ


           

 

Ευχαριστίες

Το Θέατρο Τέχνης ευχαριστεί θερμά τον Γιάννη Ανδρέου, μέλος της εταιρείας του Θεάτρου Τέχνης, για τη χορηγία του στην δημιουργία και λειτουργία της παρούσας ιστοσελίδας.

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

logo

 

Ελληνική Εταιρεία Θεάτρου

: Πεσμαζόγλου 5, 10564 Αθήνα

: 2103222760

: info@theatro-technis.gr